De oprichting, van DFC naar FC Dordrecht

Voetbal wordt al sinds het eind van de 19e eeuw in competitieverband gespeeld. In Dordrecht werd op 16 augustus 1883 de vereniging DFC opgericht waarmee deze club heden ten dage de op vier na oudste voetbalvereniging van Nederland is.

Van oorsprong was DFC een cricketclub. Voetbal bleek echter al snel een veel populairdere sport te zijn. In 1891 werd voetbal officieel toegevoegd aan de naam en heette de club voortaan Dordrechtsche Cricket & Football Club. In 1899 had voetbal het cricket helemaal overvleugeld. Vanaf dat jaar noemden de leden hun club de Dordrechtsche Football-Club DFC.

Vier bekerfinales
DFC kan bogen op een roemrijk verleden. Het speelde een vooraanstaande rol in de amateurtijd en het Dordtse rood-en-wit was vertegenwoordigd in vier KNVB-bekerfinales, destijds nog met de Holdert-bokaal als sportieve inzet. In mei 1914 veroverde DFC de trofee door Haarlem met 3-2 te verslaan. In juli 1932 gevolgd door een 5-4 overwinning in de bekerfinale op PSV.

Op 29 februari 1948 speelde DFC tegen Feyenoord voor 13.000 bezoekers zijn laatste wedstrijd aan de Markettenweg, het werd een 4-1 zege. De Markettenweg, goed voor een aantal interlands van het Nederlands elftal, werd ingeruild voor het stadion aan de Krommedijk, heden ten dage nog steeds het onderkomen van FC Dordrecht.

Betaald Voetbal
In het seizoen 1954/55 is in ons land het betaalde voetbal ontstaan en van meet af aan is Dordrecht hierin vertegenwoordigd geweest. Aanvankelijk zelfs met drie verenigingen: Emma, EBOH en het al genoemde DFC, welke gezamenlijk vele legendarische voetballers hebben voortgebracht. Dordrecht was een voetbalbolwerk bij uitstek maar de onderlinge concurrentie van drie betaalde clubs op één eiland was te groot. Emma en EBOH keerden terug naar de amateurcompetities, DFC ging door.

In 1960 was de Dordtse voetbalvereniging tot twee keer toe dichtbij promotie naar de eredivisie, maar twee jaar later degradeerde het naar de tweede divisie. Vier seizoenen later (in 1966) volgde pas de terugkeer. Het seizoen daarvoor was al het kampioenschap behaald, maar promotie bleef toen achterwege na een beslissingswedstrijd tegen Cambuur. Ook in de daarop volgende nacompetitie met Xerxes, Helmondia’55 en AGOVV kon DFC de promotie naar de eerste divisie niet afdwingen. Drie keer is scheepsrecht en via een 1-0 zege bij Baronie promoveerde DFC vanuit de tweede divisie B.

Twaalf internationals
René van der Gijp en Michel Valke komen voort uit de jeugdopleiding van DFC en bereikten later het Nederlands elftal. De laatste speler die als DFC’er Oranje haalde was Jan Klijnjan, vooral gevreesd om zijn verwoestende afstandsschoten. In totaal leverde DFC elf internationals aan het Nederlands elftal, met Kees Mijnders als bekendste onder hen. Elek Schwartz, Hans Kraay sr., Piet de Visser en Ludwig Veg waren in naam de meest aansprekende trainers.

FC Dordrecht: De jaren 70

In 1972 werd de structuur van de club veranderd. Het betaalde voetbal werd gescheiden van vereniging en ondergebracht in een stichting welke onder de naam FC Dordrecht verder ging. Onder leiding van voorzitter en toenmalige NCRV-coryfee Dick Passchier leidde de club echter een marginaal bestaan.

Voornamelijk door het ontbreken van een eigen accommodatie (de stichting deelde een gezamenlijke huisvesting met de vereniging in één stadion) konden onvoldoende financiële middelen gegenereerd worden. Hoewel er tegenwoordig nog steeds met nostalgische woorden over die tijd gesproken wordt, kende het betaalde voetbal in Dordrecht eigenlijk weinig echte sportieve hoogtepunten.

De ploeg was zeven jaar lang in het “rechterrijtje” terug te vinden met een 12e plaats in 1976 als hoogste notering.

« Terug naar Historie

Onze top partners


FC Dordrecht

B: Krommedijk 210, 3312 LH Dordrecht
P: Postbus 979, 3300 AZ Dordrecht
T: +31 (0)78 613 00 00
E: info@fcdordrecht.nl

KvK nummer: 41130550
BTW nummer: NL0049 37 715 B01