Dordrecht’90, de jaren negentig

In 1990 kreeg het betaalde voetbal in Dordrecht door de komst van de kitgigant Kees den Braven als geldschieter en voorzitter voor de derde maal een nieuw (nu een groen) jasje en een andere naam: Dordrecht’90 .

Nieuwe impulsen, nieuwe spelers en nieuwe successen. In het eerste seizoen werd al de nacompetitie bereikt toen onder leiding van Hans Verel, zowel de derde als vierde periode in de wacht werden gesleept. De nacompetitie bleef echter nog zonder de gewenste promotie, maar aansluitend had Den Braven toch nog een verrassing in petto.

Dankzij de spraakmakende fusie met het Schiedamse SVV maakte Dordrecht toch al in 1991 zijn rentree in de PTT Telecompetitie (eredivisie). Een turbulente en spraakmakende periode, maar de fusieclub handhaafde zich wel op het hoogste niveau.

Weer kampioen
Het seizoen erop volgde toch degradatie, de derde in twaalf jaar. Maar gelijk (93/94) maakte Nico van Zoghel Dordrecht alweer kampioen. De ploeg had het gehele seizoen de ranglijst aangevoerd en op 1 mei kon de vlag in top. Op de eigen Krommedijk werd Fortuna Sittard dankzij een treffer van Romeo Wouden met 1-0 verslagen.

De geschiedenis herhaalde zich echter opnieuw. De punten waren spaarzaam en toen het conto na 22 wedstrijden nog steeds op 6 was blijven steken werd Van Zoghel op non-actie gesteld. Ondanks een opzienbarende eindsprint van zijn tijdelijke opvolger Jan Versleijen (14 punten uit de laatste 9 wedstrijden) wist Dordrecht’90 het vege lijf net niet te redden. Degradatie en het einde van het tijdperk Kees den Braven volgde.

Een nieuw tijdperk
Onder leiding van de nieuwe voorzitter, ex internationaal topscheidsrechter Frans Derks, werd aan een wederopbouw begonnen waarin het stadion voor de tweede maal in de geschiedenis een essentieel beleidspunt werd. Op basis van veranderde veiligheidsrichtlijnen en de beperkte commerciële exploitatiemogelijkheden diende de accommodatie weer aangepast te worden.

De sportieve ambities moesten in deze nieuwe omgeving gestalte gegeven gaan worden en daarin zou de jeugdopleiding een centrale plaats in moeten gaan nemen. Om die visie gestalte te geven werd in 1995 ex international en Dordtenaar Michel Valke als hoofd opleidingen aangesteld en in het seizoen daarop een jonge en talentvolle trainer aangetrokken.

Robert Verbeek, die negen jaar in de jeugdopleiding bij PSV had gewerkt kende aanvankelijk een redelijke start met een 12e plaats maar had ten gevolge van de verbouwing van het stadion geen financiële mogelijkheden met het elftal.

In het volgende jaar (1997/1998) eindigde Dordrecht’90 op de 17e en voorlaatste plaats in de TOTO divisie.

Het stadion
Op 25 september 1998 werd, na drie jaar plannen, tekenen en creatief zijn, het GN Bouw stadion in gebruik genomen. Een gezellig stadionnetje met 4100 overdekte zitplaatsen, ruime parkeergelegenheid en een intieme sfeer.

Na de opening van het nieuwe stadion verloor Dordrecht’90 in acht dagen tijd op dramatische wijze de eerste drie thuiswedstrijden op rij. Pas op het eind van de competitie kwamen de successen toen de vierde periode werd gewonnen. De nacompetitie leverde een derde plaats op.

Met de terugkeer van Marco Boogers op de Krommedijk in 1999 in de dubbelfunctie van speler / technisch manager kreeg de club weer een nieuwe impuls. Boogers haalde o.a. een andere oudgediende Marcel van der Net een zijn maatje Nico Jalink en vulde de ploeg verder aan met de eerste nieuwe lichting uit de jeugdopleiding. Dordrecht’90 werd 8e en bereikte de kwartfinale van de Amstel Cup, maar net niet de nacompetitie. Na vier jaar kwam er ook een einde aan de periode Verbeek.

« Terug naar Historie

Onze top partners


FC Dordrecht

B: Krommedijk 210, 3312 LH Dordrecht
P: Postbus 979, 3300 AZ Dordrecht
T: +31 (0)78 613 00 00
E: info@fcdordrecht.nl

KvK nummer: 41130550
BTW nummer: NL0049 37 715 B01